To nie ta bajka Alicjo (chyba)
Widowisko jest podsumowaniem całorocznej pracy artystycznej fundacji ARToffNIA,
w którym biorą udział wszyscy artyści: tancerze i aktorzy, profesjonaliści i amatorzy, pedagodzy i choreografowie oraz goście. W sumie w wydarzenie zaangażowanych jest ponad 300 osób, a na scenie zobaczymy artystów w wieku od 4 lat do dojrzałej dorosłości. W ramach widowiska zobaczymy również fragment spektaklu Olsztyńskiego Teatru Tańca
Niedzielny spektakl to skrócona wersja widowiska podsumowującego rok artystyczny fundacji – z tą samą historią i przesłaniem, lecz w bardziej zwartej formie scenicznej.
To okazja, by doświadczyć spektaklu w nieco innym rytmie, z naciskiem na dynamikę narracji. Zobaczymy również fragment spektaklu Olsztyńskiego Teatru Tańca
- Czas trwania: 1,5h
- Widz: bez ograniczeń wiekowych
Widowisko „To nie ta bajka Alicjo (chyba)” to taneczna interpretacja motywów inspirowanych „Alicją w Krainie Czarów”. Alicja próbuje odnaleźć się w rzeczywistości pełnej nieoczywistych zasad, intensywnych bodźców i zmiennych emocji. Świat wokół niej wydaje się chaotyczny, nielogiczny i momentami przytłaczający — jakby wszystko działo się jednocześnie, zbyt głośno i zbyt szybko.
Ruch staje się jej językiem. Taniec opowiada o próbie zrozumienia społecznych kodów,
o potrzebie przewidywalności, o lęku przed nieznanym, ale też o niezwykłej wrażliwości, uważności i unikalnym sposobie postrzegania rzeczywistości.
W tej historii granica między tym, co „normalne”, a tym, co „dziwne”, zaciera się.
Czy to świat jest szalony?
A może to Alicja odbierana jest jako inna?
A może – jak mówi Alicja – „Nie jestem szalona. Moja rzeczywistość jest tylko inna od twojej”.
„To nie ta bajka Alicjo (chyba)” to taneczna opowieść o inności, akceptacji i próbie spotkania różnych perspektyw. To zaproszenie do spojrzenia na rzeczywistość oczami Alicji — wrażliwymi, uważnymi i szczerymi Tak naprawdę jest to spojrzenie na świat oczami drugiego człowieka, który zawsze będzie patrzył trochę inaczej niż my sami.
Spektakl skłania do refleksji nad tym, kto naprawdę definiuje normalność i czy różnorodność nie jest najpiękniejszą formą wspólnego świata. Nasi artyści jednym, artystycznym głosem wzywają nas do działania – działania na rzecz naszego człowieczeństwa w relacji człowiek vs. człowiek.
